S P A C E - o f - S O U N D

เพื่อนที่ไม่ได้เจอมานานทักทายอย่างเป็นกันเองระหว่างทาง

ราวกับพึ่งคุยกันไปเมื่อวาน

 

นิสิตชายเชื้อสายยุโรปคนหนึ่งผละตัวจากเพื่อนคู่หูสัญชาติเดียวกัน

เพื่อเก็บขยะที่หล่นจากถุงขยะข้างทางให้เข้าที่

ใบหน้าของเขาแสดงถึงความหวังดีอย่างบอกไม่ถูก

 

เด็กประถมต้นโรงเรียนนานาชาติเผลอมาเหยียบเท้า

ในขณะที่ก้าวลงจากรถไฟฟ้าไปพร้อมกับพี่เลี้ยง

ร่างเล็กๆนั้นเงยหน้าขึ้นมาเอ่ยว่า "ขอโทษนะคับ"

ด้วยแววตาอันใสซื่อจนอดยิ้มให้ไม่ไหว

 

 

เมืองไทยก็มีฤดูใบไม้ผลิกับเขาด้วยเนอะ :)

แป้งปั้นหยิบเฮดซิมูเลเตอร์ขึ้นมาเพ่งดูอย่างเบื่อๆ

 

"เฮ่อ ต้องทำงานอีกแล้วสินะ"

 

เธอขยับเม้าส์เพื่อเปิดโหมดไลฟ์แคสติ้งในโปรแกรม
ก่อนทำการสวมเฮดซิมูเลเตอร์อย่างคล่องแคล่ว

 

 

ความมืดปกคลุมโดยรอบ
ยากที่จะแยกได้ว่าส่วนใดคือพื้น ผนัง หรือเพดาน

 

เบื้องหน้าของเธอคือไอคอนเล็กๆจำนวนหนึ่งที่ลอยอยู่โดดๆ
ซึ่งมีหน้าที่แตกต่างกันไปตามหน้าตาของมัน
นอกนั้นคือความว่างเปล่าอันเงียบงัน

 

แป้งปั้นเอื้อมนิ้วออกไปกดไอคอนรูปคล้ายแป้นพิมพ์
ฉับพลันภาพสามมิติของเส้นสายที่ดูละม้ายคล้ายแป้นพิมพ์ก็ปรากฏขึ้น
มองราวกับกลุ่มเส้นไฟเบอร์อ็อพติคที่ได้รับการจัดวางอย่างประณีต

 

...******...

 

เธอบรรจงกรอก password ลงไป
โดยอาศัยการพรมนิ้วอย่างแผ่วเบาลงบนแป้นพิมพ์นั้น

 

คราวนี้แป้งปั้นกดไอคอนที่เหมือนโฟลเดอร์
หน้าต่างบานจ้อยพร้อมลิสต์ไฟล์โผล่ขึ้นมา

 

...house-model.skp...

 

เธอสะดุดกึกที่ไฟล์ชื่อนี้ แล้วแตะอย่างเบาๆสองครั้งที่ชื่อไฟล์

 

แสงสว่างวาบ
ความมืดค่อยๆถูกกลืนกินด้วยอะไรบางอย่างที่งดงามเสมือนจริง
รู้ตัวอีกทีเธอก็มายืนอยู่หน้ามันแล้ว

 

ลมเบาๆหอบเอากลิ่นใบหญ้าริมแม่น้ำกว้าง 24 เมตร
ที่ไหลผ่านทางทิศตะวันตกของไซต์
เข้ามาสัมผัสจมูกเธออย่างอ่อนโยน
แป้งปั้นมองไปทางดวงอาทิตย์ที่เธอตั้งค่าให้ทอดเงา ณ เวลา 14.30 น.
จากนั้นจึงเดินเข้าไปในอาคารรูปทรงคล้ายตะกร้าที่สานไม่เสร็จ

 

"เกลียดการขึ้นหลังคาที่สุดเลย ให้ตายสิ!"

 

เธอเอื้อมมือไปยังกลุ่มไอคอนอีกครั้งหนึ่ง
ไม่นานร่างของเธอก็ลอยขึ้นเรื่อยๆ
มีแขนข้างหนึ่งทำหน้าที่คล้ายหางเสือบังคับทิศทาง

 

"ทำแปต่อสินะ"

 

เธอพิมพ์อะไรบางอย่างที่แป้นพิมพ์
ก่อนแตะเบาๆที่แปเหล็ก WF แล้วผายมือออกไปยังส่วนที่ยังว่างอยู่ของหลังคา

 

เจ้าแปเหล็กค่อยๆเพิ่มจำนวนขึ้นไปตามทิศทางที่เธอผายมือออกอย่างน่าอัศจรรย์

 

"ลงไปดูสเปซข้างล่างหน่อยดีกว่า"

 

ณ ตำแหน่งเดิมก่อนที่เธอจะลอยขึ้นไป
แป้งปั้นพบว่า พื้นควรจะอยู่ต่ำกว่านี้สัก 0.3 เมตร
เธอกดไอคอนอีกครั้ง แล้วย่อตัวลงเพื่อเอามือแตะพื้น
ตัวเลขลอยขึ้นมา 0.28...0.27...0.24...
ทั้งนี้ระดับพื้นก็ยุบขึ้นลงตามค่าตัวเลขที่ปรากฏด้วย
แป้งปั้นรู้สึกเหมือนเจอแผ่นดินไหวพอสนุก
เธอตบที่พื้นเบาๆเมื่อตัวเลขหยุดที่ 0.30

 

แป้งปั้นทำแบบเดียวกันกับผนังรอบห้อง
ดันเข้า ดึงออก ยุบขึ้น ยันลง ราวกับเล่นกล
เพื่อให้ได้ขนาดและแสงที่เหมาะสม
ในมุมมองที่เธอสัมผัสได้จริง

 

เสียงคุ้นเคยดังมาจากที่ไหนสักแห่ง
ที่มุมขวาล่างของขอบเขตการมองของเธอ มีหน้าต่างเล็กๆโผล่ขึ้นมา

 

...Jade has just signed in...

 

เธอแตะที่หน้าต่างบานนั้น
เผยให้เห็นหน้าต่างที่มีลักษณะคล้ายกระจกฝ้าบางๆลอยขึ้นมาในอากาศ
เธอพิมพ์ข้อความบางอย่างบนแป้นพิมพ์

 

...ว่าไง เจด...

 

ข้อความที่เธอพิมพ์ไปเมื่อสักครู่ ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างกระจกฝ้าบานนั้น

 

...ไง แป้ง...

...เข้าซิมอยู่แหง...

 

...อือ มาช่วยเราทำหลังคาหน่อยดิ...

 

...555 ของเราก็ยังไม่ถึงไหนเลย...

...แต่ไปหาแป๊ปนึงก็ได้...

 

สักพักใหญ่
เงาของเพนกวินตัวหนึ่งได้ปรากฏขึ้นที่ริมแม่น้ำ

 

"เหมือนตัวจริงมากเลยเจด"

 

"เธอก็ไซส์ไม่ต่างจากตัวจริงเลยนะ ยัยหมีขั้วโลก"

 

"เจดบ้า"

 

เพนกวินเจดเอื้อมไปแตะไอคอน
ก่อนพุ่งทะยานขึ้นไปพร้อมกับแป้งปั้นที่อยู่ในคราบของหมีขั้วโลก

 

 

พวกเขาจับมือกันแน่น

ไฟตกแต่ง
เพลงคริสต์มาส
อาการเย็น (ที่ผลัดเวรกันมากับอากาศร้อนพอเหงื่อแตก)
เชื่อว่าเหล่านี้คือองค์ประกอบแห่งความสุขที่ทุกคนต่างรอคอย :D
(สำหรับเด็กถาปัดก็คงต้องเพิ่ม 'วันว่างหลังส่งโปรเจค' เข้าไปอีกหนึ่ง)

 

สิ่งต่างๆรอบตัวดูเหมือนจะสวยงามมากขึ้น
ความเบิกบานในใจดูเหมือนจะเกิดขึ้นได้ง่าย

ใครหลายคนดูเหมือนจะมีความสำคัญมากกว่าเดิม
คุณค่าของสิ่งต่างๆดูเหมือนจะสามารถสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

 

ไม่แน่ใจว่าการที่เราเริ่มตระหนักถึงความสุขเล็กๆน้อยๆที่พบหล่นข้างทางนี้หมายถึงอะไร
แต่ก็ดีกว่าไม่พบนี่นา

 

หากการเป็นผู้ใหญ่คือการรับรู้และยอมรับทุกสิ่งอย่างที่มันเป็น

พร้อมกับชื่นชมความงามอย่างที่มันมีอยู่

 

มองย้อนกลับไปถึงเส้นทางที่ผ่านมา
ไม่แน่ใจว่าอยากจะกลับไปแก้ตรงจุดไหนอีก
เพราะถึงแม้จะอยากเปลี่ยน แต่เราก็พอใจกับผลที่ตามมาแล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะเราก้าวขึ้นมาอีกขั้น

 

ก็เป็นอย่างนี้ทุกครั้งที่รู้สึกว่าตนเองเติบโต
เยาะเย้ยอดีต ภูมิใจกับปัจจุบัน คาดหวังถึงอนาคต
ตัวเราเมื่อ 4 ปีก่อน อาจจะรู้สึกเป็นผู้ใหญ่เหลือเกิน
มองย้อนกลับไป
ก็พบว่าสุดท้ายเราก็ยังเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ

 

สำหรับฉันแล้วรู้สึกว่าหนทางสู่การโตเต็มวัยนั้น ใช้เวลาทั้งชีวิตคงไปไม่ถึง
เรายังมองตัวเองเป็นเพียงแค่เด็กคนหนึ่งที่ยังต้องก้าวเดินต่อไป

 

ต่อไป

 

ต่อไป

 

ต่อไป

 

หากเพียงได้ชื่นชมกับแสงไฟริมทางเหล่านั้น
ในระหว่างที่ฮัมเพลงคริสต์มาสคุ้นหูไปเบาๆ
คุณค่าของสิ่งต่างๆดูเหมือนจะสามารถสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งยิ่งขึ้น

ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่ไม่ได้ลองใหม่

 

 

ขึ้นอยู่กับวิธีการมอง

01 เกราะแกล้วกล้า

02 A Walk in Summer

03 เกราะเพชรเจ็ดสี ~Jewels Dance~

04 ค้างคาวกินกล้วย ~กลางวัน~

05 ค้างคาวกินกล้วย ~กลางคืน~

06 อนันตนาคราช

07 สุวรรณเลขา

08 กินรี

09 ฤาษี

10 โศก

11 จู่โจม

12 ปะทะ

13 นางนาค

14 ม้าย่อง

15 อำนาจ

16 จักรวงศ์และองค์หญิง (Funky Club Mix)

17 เกราะแกล้วกล้า (Piano Version)

18 ขอบคุณครับ

 

01 FADE INTRO: Jazzy Bluz

02 Music is My Medicine

03 กลิ่นไอในหน้าร้อน (Summer Breeze)

04 ผู้ไร้ค่า (Useless Man)

05 วน (Loop)

06 ที่เคยรัก

07 เพลงของแทน

08 อยากจะรู้

09 จูล่งฝ่าทัพรับอาเต๊า

10 หิน (Stone Song)

11 ที่รู้สึก

12 Song About Me

13 FADE OUTRO: Sound Cream

 

ซีดีเพลงประกอบละคอนถาปัด'51 : เกราะเพชรเจ็ดสี

ราคา 180 บาท ซื้อได้ที่หน้าโรงละครจ้า

 

ถ้าเป็นไปได้ ถ้ามีเวลา
ทุกเช้าจะมานั่งที่ริมหน้าต่างหน้าบ้าน
แล้วมองออกไป

 

มื้อเช้าเบาเบากับทิวทัศน์สีเขียว
ค่อนข้างดีเลยทีเดียวสำหรับการเริ่มต้นวันใหม่

 

แม้จะมีตึกสูง 10 ชั้นมาบดบังวิวมุมกว้างทางขวามือ
แต่ที่มุมมุมหนึ่งฝั่งซ้ายมือ
จะพบกลุ่มต้นไม้ใหญ่เขียวครึ้มกำลังไหวเต้น

 

กระพริบ

 

กระพริบ

 

ใบไม้แต่ละใบค่อยค่อยสะบัดไปมาตามจังหวะการปะทะของคลื่นลม
ใบที่อยู่ด้านนอกจะขยับตัวได้มากกว่าใบที่อยู่ด้านใน
ผลที่ได้เป็นการพลิกหน้าพลิกหลังไปมาของเหล่าใบไม้น้อย

 

นึกถึงทรูคาเฟ่ที่พารากอน
กับฉากลายจุดสีแดงขนาดใหญ่ที่เปลี่ยนหน้าตาไปตลอดเวลา

 

มองดูแล้วก็เพลินดี
กับสิ่งที่ธรรมชาติให้กับเรา

 

อาจเป็นเพราะเหตุนี้
อาจเป็นเพราะหลายปัจจัย

สเปซแห่งความผ่อนคลาย
บรรยากาศแห่งการจรรโลงใจ
มันมีอะไรบางอย่างที่ชวนให้ฉันหลงไหล
และแทรกใส่มันในงานออกแบบทุกทุกชิ้น

 

ฉันเชื่อว่าคนเราต้องการการพักผ่อนที่ลึกลงไปถึงขั้นจิตใจทุกทุกวัน
ความเรียบง่ายที่นุ่มนวลและอบอุ่น

อะไรบางอย่างที่สบายสบาย

 

 

 
ดั่งทิวทัศน์ยามเช้า